rokjitjung

ตุ้มพบเงินจำนวนเท่ากล่องมาม่า ที่อยู่ ๆ ก็มาวางแหมะไว้หน้าห้อง เธอทำอะไรไม่ถูก

นอกจากเก็บเงินจำนวนนั้นไว้(ใช้ในยามต่อไป) โดยดี

นายแฮงค์กับพี่และพวก พบเงินเต็มถุง ในเครื่องบินที่ตกกลางป่า หลังจากลงความเห็นว่า คนในเครื่องบิน

คงไม่สามารถใช้เงินได้อีกแล้ว พวกเขาจึงนำเงินกลับ(กลัวเสียของ)

- จากความพยายามทำเนียน นายแฮงค์และพี่ ย้อนกลับไปวางเงินคืนบางส่วน

แต่กลับได้ชาวนาที่ผ่านมาเห็นเพิ่มอีกศพ

-ตุ้ม พยายามเนียน กับพวกลูกน้องเสี่ยที่มาตามเงินคืน

สุดท้ายห้องเธอก็เริ่มถูกใช้เป็นห้องเก็บศพ(อย่างเป็นทางการ)

- เพื่อนนายแฮงค์เริ่มทำตัวไม่เข้าท่า(ต้องการส่วนแบ่งก่อน) สุดท้ายกระสุนปืนจึงเข้าตัวเพื่อนนายแฮงค์

และภรรยาแทน

 กี่ศพแล้วเนี่ย?

เหตุการจับพัดจับผลูทำนองเดียวกัน ยังเกิดขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนเป็นคำสาปของรางวัลก้อนใหญ่นี้

-ตำรวจ(ยังมา)ตายในห้องตุ้ม

-ตำรวจ(ก็ยังไป)ตายข้างซากเครื่องบิน

- ตายเยอะไม่ว่า

-แต่เพื่อนสนิทแท้ ๆ ยังต้องมาตาย

-ตายเยอะไม่ว่า

-แต่พี่ชายแท้ ๆ ยังต้องมาตาย

ทำอะไรลงไปวะเนี่ย

 สุดท้ายคนทั้งสอง คงคิดได้ในเรื่องคล้าย ๆ กัน

 และทำในเรื่องคล้าย ๆ กัน

.

.

.

.

ของขวัญชิ้นนี้ คงใหญ่เกินไปสำหรับคนทั้งสอง

ปล. พอดีเพิ่งได้ดู  A Simple Plan (1998) (มีแต่ซับอิง เข้าใจถูก ๆ ผิด ๆ พอสมควร) แล้ว

นึกถึงหนังไทยเรื่อง เรื่องตลก 69(2542) ที่เคยดูก่อนหน้านี้ (เอ่อ ดูปีแล้ว ถึงแม้จะออกมาทีหลังก็เหอะ)

ที่บทสรุป(กับรางวัล) คล้าย ๆ กัน เลยลองเอามาใส่ด้วยกันดู

 เพื่อย้ำว่า

 มันไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ หรอก (แค่ถูกหวยเป็นล้าน ความซวยยังบังเกิดได้เลย)

(ยังมีหนังพล้อตคล้าย ๆ นี้อีกเมะ?)

แรกเริ่มเดิมที ก็ว่าจะเขียนถึง หอศิลป์กรุงเทพ ที่เพิ่งเปิดใหม่อยู่

เพราะเพิ่งไปมาหมาด ๆ

แต่ก็นะ ไม่ทันเสียแล้วคับ พี่น้อง

พาทัวหอศิลป์กรุงเทพ :: งานภาพฝีพระหัตถ์ ของเค้าดีจิง ๆ

แถมมาดูอีกที ผมก็แค่ไปดูผ่าน ๆ ขนาดชั้นล่างยังเดินไม่ถึงเลย

แปะรูปตามเคย

(แอบต่อไม่เนียน)

บันไดเลื่อนและทางลาดรูปวงกลมรอบ ๆ ได้กลายเป็นของเล่นใหม่ของพวกเราเรียบร้อย

ส่วนงานภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ของพระเทพ ก็จัดแสดงอยู่ชั้นเก้า

(มีการเปลี่ยนลิฟต์กลางอากาศด้วย เหอ ๆ เว่อร์ซะ อยากรู้ต้องลอง)

ด้านล่างก็คัดรูปที่ชอบ ๆ มานะคับ

อันนี้ไม่แน่ใจว่าใช่รึป่าว(ผมไม่ได้ฟังเทปวีดีโอบรรยายตลอด) แต่มันเหมือนริมฝีปากกับรอยยิ้มนะ

แค่เงาทอดผ่าน สิ่งต่าง ๆ ก็สร้างสรรค์เป็นงานดี ๆ ได้แล้ว (เหมือนเงาหัวผม ตรงมุมภาพ มันหลุดไปได้ง้าาย)

ทำให้ผมคิดต่อไปเองว่า  รูปนี้ คงมีตัวอะไรซ่อนอยู่

บางครั้ง สิ่งรอบตัวก็ต้องเป็นใจด้วย (เกิดความอยากกลับบ้านรีบม้วนหางหมา อย่างไว)

เงานี้คุ้น ๆ นะคับ ชอบตรงชื่อภาษาอังกฤษ self portrait   ว่าง ๆ คงต้องลองถ่ายให้ตัวเองซักใบ

 อันนี้เรียกว่า ถูกที่ ถูกเวลา จริง ๆ มันสื่อความหมายในเรือนจำได้ดีจริง ๆ

 ยังมีอีกเพียบ

แต่ไปดูกันเองดีกว่าเนาะ

แถม

จขบ. ถ่ายได้ข้างพระที่นั่ง ตอนไปชมงานศิลป์แผ่นดิน 

ท่าจะมืออาชีพ ไม่หลบกล้องเลย