อาทิตย์ที่ผ่านมา จัดเป็นช่วงที่สุดแสนทรหด มากมาย
อากาศที่ร้อนระอุ
การร่วมกันคิดโปรเจค แบบเวิร์คช้อป ติดต่อกันทั้งอาทิตย์
และปิดท้ายด้วย อากาศหนาวเหน็บ...
ใช่ ไม่ผิดหรอก อากาศหนาวเหน็บ
ในวันร้อน ๆ ที่กล่าวถึง
มันเป็นประสบการณ์ที่นาน ๆ จะเกิดกับตัวซักครั้ง จำได้ว่าตอนอยู่ มัธยม ก็เคยเจอบ้างประปราย
มันเป็นความรู้สึก โดนแผดเผา
เมื่อแดดกระทบผิวหนัง มันเหมือนคุณอาจจะสลายร่างไป ณ เด๋วนั้น
ร้อนขนาดนี้ เรียกว่าน่ากลัว...
แต่ในหลายวันถัดมา เมื่องานเสร็จ จนมีเวลาไปเดินเล่น ตามย่านชุมชน
เรียกว่า แดด มีเมตตา ลมก็พัดเอื่อย ๆ พอให้หายร้อน
แต่ผิวก็ยังรู้สึกแสบ ไปหมด
ทุกครั้ง
ที่เดินเข้าห้าง....
โอ้วววว
คุณพี่ครับ นี่ไนโตเจนเหลวมันทะลัก ออกมาหรืองาาาาาาย
เย็นเจรี้ย ๆ
แล้วเป็นเหมือนกันทุกที่ เดินห่างประตูห้างสองเมตร ยังได้รับไอเย็น
โถ
ชีวิตกรู ไม่เคยเจอความพอดีเล้ย
(ปล. พบแอร์เย็นฉ่ำทะลุผิวหนังได้ในห้าง ร้านค้า และร้านอาหาร ทั่วเซี่ยงไฮ้)
